zondag 8 januari 2017

Ontworstelen


Al surfend op internet kwam ik een leuk nieuw begrip tegen, namelijk ontworsteling.

Je ontworstelen aan allerlei dingen die je vaak uit gewoonte en bijna vanzelfsprekend doet, terwijl je dat soms eigenlijk niet meer wilt en het bovendien vaak niet echt iets toevoegt aan de kwaliteit van je leven. Daar niet meer vanzelfsprekend aan meedoen geeft levenslust en  meer ruimte  tot expressie. Het maakt je minder tot een gewoontedier. Dus het kan de moeite waard zijn om je te ontworstelen aan allerlei zaken die nu eenmaal zo horen of zouden moeten gebeuren.

Neem bijvoorbeeld het voorstelrondje bij een vergadering of overleg, waar een groep mensen voor ’t eerst bij elkaar is. Er wordt gezegd: stel je zelf ’t liefst in een paar woorden of in één zin voor, zodat we aan de slag kunnen,  maar algauw doet vrijwel niemand dat meer en wordt er, voordat je er erg in hebt, een hele lijst van allerlei vroegere ervaringen, werkzaamheden, banen en  hobby’s bij gehaald. Eigenlijk is het zonde van de tijd, want het voegt in feite niets toe en het maakt dat je niet meteen aan de slag kunt gaan met waar je eigenlijk voor bij elkaar was.

Als we niet uitkijken hangt ons leven van dat soort verplichte nummers aan elkaar. Denk bijvoorbeeld aan de nietszeggende, obligate kerstkaarten die we elk jaar weer versturen. Op zich is daar natuurlijk niets tegen, maar voegt het ook echt iets toe? Leuker is het om iemand persoonlijk uit te nodigen voor bijvoorbeeld een wandeling, het gezamenlijk opmaken van de restjes van het kerstdiner, een bezoekje aan een nieuwe tentoonstelling. Of om samen een nieuwe bezigheid of hobby op te pakken, zoals bijvoorbeeld zeefdrukken, samen de salsa of de vijf ritmes gaan dansen. Om maar eens iets te noemen. Doe niet uit gewoonte mee aan wat de sociale cultuur of norm is, zeker als deze je niet echt bevalt. Soms blijf je  bijvoorbeeld puur uit gewoonte contact houden met je vroegere schoonfamilie of vrienden  uit je studietijd met wie je je eigenlijk nauwelijks meer verbonden voelt of echt iets te delen hebt. Het zijn verplichte nummers geworden.
Daarmee is niet gezegd dat die oude vriendschappen of bezigheden niet goed zouden zijn. Als je er blij van wordt, moet je het vooral doen, maar over ’t algemeen leveren frisse of nieuwe gewoontes en plannen je meer levensvreugde op dan het te lang blijven gaan van uitgesleten paden.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen