woensdag 15 maart 2017

Verbondenheid doet goed


Verbondenheid is een belangrijke waarde in een mensenleven. Verbinding hebben met de mensen om ons heen is zelfs één van de basisbehoeften en misschien na veiligheid en geen honger hebben wel een van de belangrijkste behoeften. Mensen worden gelukkig van verbinding met anderen, maar ook van verbinding met de dingen om ons heen. Als je van de buren eens tuingereedschap of de trapladder kunt lenen, elkaars pakjes van de postbode kunt aannemen of een gezamenlijke buurtbarbecue of snoeidag organiseert, worden de meeste mensen daar blij van.

Mensen zoeken op de een of andere manier ook altijd naar verbondenheid en gemeenschappen en worden over ’t algemeen gelukkig van contact, heelheid en verbinding, aldus de Amerikaanse schrijfster Lynn MC. Taggert. En de vooruitstrevende wetenschappers geven haar daarin gelijk. In tegenstelling tot de wetenschappers van vroegere tijden, want die zagen de mens vooral als een competitief wezen.

Niets is zo schadelijk voor een mens als isolement op wat voor een manier dan ook.  Nabijheid en ergens bij horen is van levensbelang, zei jaren geleden ook al de psycholoog John Bowlby. Maar wat houdt nabijheid eigenlijk in? Tegenwoordig kunnen we elkaar heel gemakkelijk via allerlei nieuwe media als Facebook, Twitter, smartphones en apps  bereiken. En hoe prettig dat op zich ook is, het kan ook een illusie van contact geven en je misschien zelfs wel afhouden van daadwerkelijk bij elkaar op bezoek gaan of over de vloer komen.  Om ons echt met elkaar verbonden te voelen is het belangrijk dat we elkaar ook kunnen zien, horen, voelen en aanraken. Alle zintuigen zijn er, als het goed is, bij betrokken. Nabijheid, iemand kunnen zien en aanraken zijn heel wezenlijk in het contact tussen mensen en vergroten het helend vermogen. Liefdevolle aanrakingen zorgen er namelijk voor dat er oxytocine wordt aangemaakt. Dat is een hormoon  dat een prettig gevoel geeft - het wordt ook wel het gelukshormoon genoemd - en de verbinding met de ander versterkt.  
Om echt toegang te krijgen tot iemands binnenwereld  zullen we moeite moeten doen om elkaar te leren kennen. En dat laatste is een voortdurend proces, het is niet iets wat je één, twee, drie bereikt. Wat voor echt contact ook heel belangrijk is, is dat je jezelf accepteert.  Acceptatie ligt altijd ten grondslag aan verbinding.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen