Eco dorp Boekel

 Het is alweer een tijd geleden dat ik in de beginfase  bij het Ecodorp in Boekel terechtkwam. De mensen daar wilden een ecodorp in cirkels creëren. Inmiddels is dit aardig gelukt.

Ad Vlems  en partner Monique Vissers  zijn hierbij de drijvende kracht.

De huizen zijn bestand tegen extreme regen, hagel of langdurige droogte. De muren van kalkhennep slaan CO2 op. En de fundering is gemaakt van afval. 

Naast de 30 huurhuizen zijn er zes mantelzorgwoningen en een buurthuis gekomen.

Kortom, een geslaagd project  dat alleen maar winnaars kent. Mooi om te zien vind ik  dat ze zo hebben doorgezet en het voor elkaar hebben  gekregen

Naaktslakken

 Naaktslakken zijn op zich geen probleem. Integendeel ze ruimen  veel dode dingen op. Maar als het er te veel zijn dan wordt het lastig, omdat een naaktslak wel honderden eitjes legt en hoe natter, hoe meer babyslakjes er zijn.

Wat kun je er tegen doen?

Ouderwetse  slakkenkorrels zijn effectief, maar vooral ook erg giftig voor alle zoogdieren.

Wat je wel kunt doen is een ingegraven slakkenval met bier maken. Maar ook een brede laag koffiedrab helpt.

Ook geurige planten als citroenverbena, goudsbloem, lavendel, knoflook, en tijm zorgen ervoor dat de slakken hun favoriete hapjes niet meer goed kunnen ruiken.

Je hoeft dus niet met sterke middelen te werken, maar komt op deze manier ook een heel eind.

Hoe houd je je hersenen gezond

Dat kun je doen door te zorgen voor gezonde voeding, voldoende slaap en beweging.

Vooral vitamines, mineralen en omega- 3 vetzuren zijn belangrijk voor een gezond brein. Krijg je te weinig van deze stoffen binnen, dan kun je je moeilijker concentreren en vergeet je sneller iets.

Maar ook voldoende slaap is belangrijk. Tijdens het slapen krijgen je hersenen een soort wasbeurt. Je brein krimpt iets, waardoor er hersenvloeistof doorheen kan stromen en afvalstoffen worden weggespoeld.

Maar ook fysieke beweging is belangrijk, omdat je hersenen hierdoor goed doorbloed raken en er sneller nieuwe hersencellen worden aangemaakt.

Hierdoor verbetert je geheugen en verminder   je de kans op stress en depressie. 

Opvallende bomen in het Goffertpark

 Het Goffertpark in Nijmegen staat bekend om zijn vele bijzondere bomen. Er zijn met name veel esdoorns te zien. Wel 200 soorten die allemaal prachtige herfstkleuren  hebben. Van lichtgroen  naar geel, rood en uitbundig rood! Tegen de blauwe lucht zijn ze extra mooi en komt hun verscheidenheid aan vormen goed tot hun recht.

De suikeresdoorn die ook op de vlag van Canada staat is zeker het noemen waard.

Van het afgetapte sap van deze boomsoort maakt men een zoete siroop , die bij ons beter bekend staat als ahornsiroop.

Mocht je eens in de buurt zijn , dan is een wandeling in dit park dik de moeite waard.

Water geven

 Water geven is een noodzakelijk  onderdeel  van tuinieren. Toch roept het ook nogal wat vragen op. Hoeveel water moet ik geven en welk tijdstip is het beste.

Het beste is om vroeg in de ochtend of 's avonds water te geven om verdamping te voorkomen.

Eens per week je planten flink begieten is beter dan een dagelijkse scheut die snel verdampt in zon en wind. 

Kraanwater  is voor de meeste planten een prima optie, maar regenwater  heeft ook zijn voordelen. Het is beter voor het milieu en er zit minder chloor in. 

Daarnaast hebben zuur minnende gewassen, zoals blauwe bessen regenwater nodig vanwege de PH-waarde.

Basisinkomen biedt kansen

We leven in een transitietijd - ik schreef er al eerder over - waarin de snelheid van de technologische veranderingen vaak groter is dan het vermogen tot aanpassing. Hoe groot de voordelen hiervan ook mogen en kunnen zijn, niet iedereen kan hier even goed in mee. Mede door de snelheid van de informatierevolutie  zijn sommige vaardigheden, zoals veel ambachtelijk handwerk of routineklussen, niet meer zo nodig in deze tijd. Andere vaardigheden zijn inmiddels verouderd. Bovendien nemen robots en slimme software steeds meer taken van mensen over. Dat is bijvoorbeeld sterk het geval bij boekhoudkundige zaken en taken, maar ook in de zorg gebeurt dit al.

Er is dus minder vraag naar arbeidskrachten. Soms ook wordt vanuit besparingskosten eenvoudig werk uitbesteed aan landen waar de lonen een stuk lager liggen, zoals bijvoorbeeld in China of India. Het gevolg: er verdwijnen nogal wat banen! Om dit op te vangen worden er door de overheid miljarden in allerlei reintegratietrajecten gestopt, maar die slaan op de arbeidsmarkt lang niet altijd aan. Voor een groot gedeelte ook omdat er gewoon minder werk is. Maar het is blijkbaar moeilijk voor politici om hier eerlijk over te zijn.

Door deze ontwikkelingen komt het idee van een basisinkomen steeds weer terug. Mede als een antwoord op  de  grote veranderingen die nu eenmaal bij een overgangstijd horen.  Persoonlijk denk ik dat het uiteindelijk ook die kant opgaat, al zal het nog heel wat voeten in de aarde hebben voor het zo ver is, want het vraagt om een behoorlijke omslag in ons denken.

Toch stemmen de sociale experimenten op dit gebied hoopvol. Zo is er in het Canadese Dauphin aan 2500 gezinnen vier jaar lang een gratis basisinkomen gegeven, omdat men wilde weten: hoe reageren de mensen hierop? Wat doen ze ermee?  En wat bleek? Ze gingen inderdaad minder uren werken, maar niet de hele dag op de bank zitten, zoals vaak wordt gedacht.  Ze gebruikten hun geld om zich te ontwikkelen  of andere dingen te ondernemen. Ze begonnen bijvoorbeeld een kapsalon aan huis, een boekwinkeltje of garage.  Er ontstond als het ware een nieuwe kleine arbeidsmarkt, waarbij ook geruild en gedeeld werd.

Andere in het oog springende en misschien nog wel belangrijkere effecten waren dat getrouwde vrouwen  zelfstandiger werden en dat de depressies en geestelijke problemen in een rap tempo kelderden. Maar ook de fysieke klachten namen aanzienlijk af. Behalve dat het voor de mensen zelf aangenaam is, scheelt het ook weer een flinke kostenpost.

Het basisinkomen zou dus  best weleens een win-win situatie  kunnen betekenen. Ik heb er in ieder geval wel oren naar.

Minder medicaliseren

We hebben natuurlijk een goede gezondheidszorg in Nederland, zeker als je het met andere landen vergelijkt, maar er gaat jaarlijks wel  94 miljard euro in om. Dat is geen sinecure en moet goedkoper kunnen, vinden ook veel artsen.

Vaak wordt er gezegd: het toenemende aantal ouderen maakt de zorg duur, maar dat blijkt in de praktijk niet te kloppen. Slechts 15% van de zorgkosten wordt aan ouderen besteed. Ook met de patiënten praten of overleggen maakt de zorg niet duur, want daardoor zien ze nogal eens af van schadelijke behandelingen. Integendeel, de prijs lijkt juist te stijgen wanneer er snel tot een behandeling wordt overgegaan

Volgens kenners en een  groot aantal artsen  zou een derde van de kosten bespaard kunnen worden wanneer artsen en behandelaars meer met de mensen praten en deze betrekken  in het proces en de eventuele behandeling. Dat gebeurt echter nog nauwelijks.  Door dat wel te doen zou je de behandeling meer kunnen laten overgaan in begeleiding. In plaats van: u vraagt, wij draaien, kan men dan overleggen wat wel of niet zinnig is. Wanneer artsen de tijd nemen om met de patiënt te praten, worden er andere beslissingen genomen, zo leert de ervaring en ontstaat er meer ruimte om af te zien van een behandeling die veel schade of toxatie veroorzaakt.

Bovendien worden er in een ziekenhuis veel dingen voor de zekerheid gedaan. Screeningen of echo’s worden bijvoorbeeld nogal eens dubbel gedaan. Bij mensen die in het ziekenhuis liggen wordt uit gewoonte elke dag bloed geprikt, terwijl dat eigenlijk een overbodige handeling is, maar desondanks doet men het uit gewoonte toch. Volgens de cijfers is het maar liefst bij  30 tot 50% van de behandelingen onduidelijk of deze wel voldoende resultaat opleveren. Wat daarin meespeelt, is dat artsen in het huidige systeem voor verrichtingen worden betaald. En ja, dan vinden ze ook meer plaats en wordt er niet altijd even efficiënt mee omgegaan. Buisjes in de oren bij een kind en diens amandelen knippen kan bijvoorbeeld gemakkelijk tijdens één bezoek worden gedaan. Dat is gemakkelijker en veel minder lastig voor het kind en de ouders, maar gebeurt in de praktijk nauwelijks.

Natuurlijk spelen de patiënten hier ook een rol in. Die zeggen nogal eens: ik heb ervoor betaald, dus ik heb recht op die behandeling of dat medicijn. Los van dat het een irritante houding is, maakt deze de zorg onnodig duur. Een beetje meer naar het grotere plaatje kijken zou op zijn plaats zijn.